تماس   آشنایی    مقاله    گفت‌وگو‌    صفحه‌ی نخست‌ 
 
 

پوشه های خاک خورده (۲)
پخش مواد مخدر در بریتانیا- ردّ پای رژیم ایران

 

سال ۲۰۰۴ میلادی، سال سخت و سرنوشت سازی برای پناهجویان در بریتانیا است. از این سال حلقه قوانین پناهندگی در کشور انگلستان تنگ تر از گذشته می شود. طبق لایحه جدید پناهندگی، پناهجویان بایستی به شهرهای مختلف بریتانیا گسیل داشته شوند و از اقامت آنان در مرکز انگلستان- لندن- جلوگیری شود. اماکن اسکان پناهجویان، عموماً محله‌های فقیر و کارگری نشینی هستند که در اغلب آنها جوّ ضد خارجی به دلایل اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، روانی، تبلیغی بسیار بالاست. اماکن اسکان پناهجویان ایرانی نیز از این قاعده مستثنی نیستند.

از این دوره زمانی شرایط زندگی بر پناهجویان ایرانی سخت تر از گذشته می شود. درصد بالای مردود شدن تقاضای پناهندگی ایرانیان ( قریب به نود درصد از کل تقاضاها در ده سال گذشته)؛ نیز جهنمی که طیفی از پناهجویان ایرانی برای هموندان خود ایجاد می کنند، زندگی را بر بخشی از پناهجویان ایرانی تلخ تر از گذشته می کند. طوری که طیفی از آنان- اغلب زنان پناهجو- مجبور به فرار از شهرهای دورافتاده و زندگی توأم با دلهره در شهر لندن می شوند.

با این حال در گوشه ای از این ابَرشهر در بر پاشنه دیگری می چرخد:

از میانه هزاره جدید میلادی؛ بطور مشخص از سال ۲۰۰۶ میلادی به نمونه های زیادی از اسکان ایرانیان؛ پناهجویان، پناهندگان و شهروندان ایرانی- که اغلب تعلقات مذهبی دارند- در مناطقی از شهر لندن برخورد می کنم که برای آنها هیچگونه «محمل قانونی» نمی توانم پیدا کنم.

بطور مثال پناهجویانی که کمتر از چند ماه تقاضای پناهندگی داده اند؛ پناهندگانی که به تازگی جواب پناهندگی گرفته اند؛ پناهجویانی که تقاضای پناهندگی آنها ردّ شده، و یا ایرانیانی که شهروند ایران اند، در خانه هایی دولتی در مناطق «لوکس» لندن اسکان داده می شوند که صف انتظار برای دریافت مسکن دولتی در آنها بیش از ده سال می باشد.

دیدار و ملاقات با نهادهای پناهندگی ایرانی این گره کور را نمی گشاید. شهرداری محله های مورد نظر نیز از دادن هرگونه اطلاعات در این زمینه سر باز می زنند. از این تاریخ فعالیت میدانی من شروع می شود.

پخش کننده مواد مخدر- ردّ پای رژیم ایران

منطقه «کنزینگتون و چلسی»، گل سرسبد مناطق سی و دو گانه ی «لندن بزرگ» است. اسکان انبوه ایرانیان در این منطقه در پنج سال گذشته فضای اجتماعی آنرا نسبت به گذشته دگرگون کرده است. سفرهای پیاپی ساکنان جدید به ایران؛ حضور و تردد «آدمهای ریش دار» و «محجبه» در میهمانی های جمعه و شنبه شب ها چهره این محلات را بطور محسوسی تغییر داده است.

هفته ها می گذرد تا به واقعیت تلخی دست یابم. واقعیتی که می تواند امنیت بخشی از جامعه ایرانی مقیم لندن را به خطر اندازد: نام و مشخصات واقعی برخی از ساکنان ایرانی در دو منطقه در جنوب غربی لندن در لیست شهرداری «کنزینگتون و چلسی» و« فولهام و هَمراسمیت» به ثبت نرسیده است. مشخصات ساکنان آپارتمان ها در این مناطق با مشخصات ثبت شده در شهرداری ها متفاوت است. به عبارتی افرادی در جامعه زندگی می کنند که فاقد هویت حقیقی هستند.  بطور مثال خانه شماره ۳۷ در بلوکی در منطقه چلسی که محمدرضا ش در آن ساکن بود، در شهرداری منطقه به نام فرد دیگری به ثبت رسیده است.

در منطقه «فولهام و هَمراسمیت» در جنوب شهر لندن نیز آپارتمان دیگری در اسناد شهرداری نام یکی از ایرانیان نسل اول را در خود دارد، اما از هزاره جدید میلادی، این محل جای سکونت ادواری طیفی از «مسافران» ساکن ایران بوده است. این یافته ها گره کور را کورتر از گذشته می کند.

 

اما محمد رضا ش کیست؟ این فرد اواخر سال ۲۰۰۶ در آپارتمان شماره ۳۷ در بلوکی در منطقه چلسی اسکان داده می شود. مدت کوتاهی پس از اقامت این فرد در آپارتمان مزبور، محمدرضا توزیع مواد مخدر در منطقه را شروع می کند. خانه او از ساعتِ دوازده شب به بعد محل تردد خریداران خرده و عمده مواد مخدر است. پلیس لندن با دردست داشتن مدارک مؤثق در این دوره دخالتی نمی کند. آیا آنها به دنبال دانه درشت های این حلقه مافیایی هستند؟

امپراتوری محمدرضا در مدتی کمتر از یک سال ساخته می شود. ماه مارس ۲۰۰۸ محمدرضا سفری به ایران دارد که با کبکبه می رود و با دبدبه بازمی گردد.

اواخر سال ۲۰۰۸، دیگر توزیع کنندگان مواد مخدر به او پبغام داده اند، درصورتی که این محله را ترک نکند، او را خواهند کشت. تعجب من در این دوره از آن بود که چگونه فردی تنها می تواند در محله ی امنی که از دهه های گذشته منطقه ی محافظه کاران بوده، در مدت زمانی کوتاه عرض اندام کند و موی دماغ دیگران شود. اما محمدرضا تنها نبود. مدتی باید می گذشت تا تیم پشتیبانی کننده وی شناسایی شود. به این موضوع در بخشی جداگانه خواهم پرداخت.

سال ۲۰۰۹ میلادی بالاخره دیگر توزیع کنندگان مواد مخدر وعده خود را عملی می کنند و در نیمه شب چاقویی در شکم محمدرضا فرو می کنند. او برای مدتی بستری می شود اما جان سالم بدر می برد. پس از این واقعه تلاش ام برای تماس و ملاقات با«ضارب» یا «ضاربان» هفته ها وقت می برد. تا اینکه رابطی قبول می کند دیدار کوتاهی با وی داشته باشم. بزرگترین مشغله و هدف من از این ملاقات دانستن منبع یا منابعی ست که برای محمدرضا مواد مخدر تأمین می کنند. اما فرد مزبور از این موضع بی اطلاع است و اتفاقاً از این بابت، او و دیگران سخت عصبانی هستند. این فرد ملیتهای مختلفی را نام می برد که به گفته او از توزیع کنندگان عمده مواد مخدرند، اما با اطمینان می گوید: هیچکدام از آنها با محمدرضا ارتباطی ندارند.

نکته مهم دیگر برای این فرد، نرخ پایین هروئین و قرص های روانگردان محمدرضاست که حدوداً بیست درصد ارزان تر از قیمت بازار است. او می گوید، این قیمت شکنی اعلان جنگ از سوی مافیایی ست که ما نمی شناسیم اش. این فرد در انتها می گوید: اگر دوباره محمدرضا کارش را شروع کند، هزینه اش را می پردازد. حالتِ چهره او در بیان این تهدید نشان می دهد، که دیگران تصمیم قطعی شان را گرفته اند.

محمدرضا پس از چند هفته بستری شدن در بیمارستان به خانه برمی گردد. حالا او عصایی در دست دارد و شَل شلکی راه می رود.

مدتی بعد، در اکتبر ۲۰۰۹ حادثه ای باعث می شود که این گره کور گشوده شود: ساعت دوازده و نیم شب افرادی به ملاقات محمدرضا می آیند که یکی از آنها «احمدی» نام دارد.

پوشه محمدرضا ش را (که بعید می دانم نام واقعی او در ایران باشد) می بندم تا به «احمدی ها» برسم. محمدرضا پس از چهار سال اقامت در خانه شماره ۳۷ به ایران می رود و طبق اطلاعات ام تا این تاریخ به انگلستان مراجعت نکرده است.

برادران احمدی

تا اواخر دهه هشتاد میلادی برادران احمدی (دو برادر) مسئولیت بالایی در کنسولگری رژیم اسلامی در لندن داشتند. این دو برادر در حاشیه کار در کنسولگری رژیم، صاحب یک آژانس مسافرتی در منطقه «شپردز بوش» لندن و خانه هایی اجاره ای برای اسکان بیمارانی بودند که برای معالجه به انگلستان سفر می کردند.

از اوایل دهه نود میلادی این دو برادر عملاً مسئولیت مستقیمی در کنسولگری رژیم ندارند و در چارت رسمی سفارت نامی از آنها دیده نمی شود.

من اطلاعات زیادی از فعالیتهای این دو برادر «حزب اللهی» تا میانه هزاره جدید نتوانستم بدست آورم. اما برادر کوچک از هزاره جدید میلادی تعدادی از ایرانیان را در مناطقی از شهر لندن اسکان داده است. این مناطق عموماً ناحیه ی جنوب و جنوب غربی لندن بوده است. تردید ندارم، برخی از عوامل اطلاعاتی رژیم ایران باید در میان اسکان داده شدگان بوده باشند.

جمع بندی

- برخی از ایرانیان نسل اول که به ایران سفر کرده اند، در فرایندی پذیرفته اند که خانه های دولتی خود در انگلستان را در اختیار مقامات امنیتی ایران قرار دهند. این عده در انگلستان بیش از یک خانه داشته اند.

- شواهد انکارناپذیری نشان می دهد که رژیم ایران برخی از مهره های اطلاعاتی امنیتی خود را به عنوان شهروند در آپارتمان های دولتی بریتانیا اسکان داده است. طیفی از این عده به عنوان متقاضیان پناهندگی به بریتانیا آمده اند که برخی به عنوان پناهنده سیاسی پذیرفته شده اند ( در این رابطه می توانید به مصاحبه های قبلی ام نیز رجوع کنید.)

- رژیم ایران برای اسکان مأمورانی که به مأموریت های موردی به بریتانیا گسیل داشته، از اماکن دولتی نیز استفاده کرده است. خانه های برخی از ایرانیانی که به ایران سفر کرده اند، گزینه مناسبی برای اسکان آنان بوده است.

- تجربه ی محمدرضا ش، شائبه دست داشتن رژیم ایران در پخش مواد مخدر در بریتانیا را قوت می بخشد.

چند پرسش

- آیا پلیس بریتانیا با اطلاعاتی که در دست داشته، محمدرضا ش و حلقه ی او را دستگیر و سپس به ایران دیپورت کرده است؟

- اوایل ژانویه ۲۰۱۲ قانونی در بریتانیا به تصویب رسیده، مبنی بر جرم بودن اجاره دادن خانه و آپارتمانهای دولتی. آیا این قانون محدودیتی در اسکان عوامل اطلاعاتی رژیم ایران در بریتانیا ایجاد خواهد کرد؟

- وقتی یک فعال رسانه ای توانسته باشد این مجموعه اطلاعات را از تحرکات رژیم ایران در بریتانیا بدست آورد، آیا پلیس بریتانیا توانسته است با اطلاعات جامعی که در اختیار دارد، امنیت شهروندان ایرانی مقیم بریتانیا را تأمین نماید؟

- هدف از اسکان دادن عوامل اطلاعاتی رژیم ایران در خانه های دولتی در بریتانیا چه می تواند باشد؟ آیا رژیم ایران از عوامل اطلاعاتی خود در شناسایی و سرکوب مخالفان؛ نیز فشار بر خانواده ها استفاده کرده است؟

*    *    *

تاریخ انتشار ۱۷ ژانویه ۲۰۱۲

 


«او»؛ رفت که رفت...


«اپوزسیون» و نقش آن در تشکیل و تداوم حکومت اسلامی ایران
(جمع بندی پروژه)


«اپوزسیون» و نقش آن در تشکیل و تداوم حکومت اسلامی ایران (4)
بحران اپوزسیون؛ کدام بحران ؟


«اپوزسیون» و نقش آن در تشکیل و تداوم حکومت اسلامی ایران (3)
(بازگشت مخالفان حکومت اسلامی به ایران؛ زمینه ها و پیامدها)


«اپوزسیون» و نقش آن در تشکیل و تداوم حکومت اسلامی ایران (2)
(پروژۀ هسته ای رژیم ایران؛ مذاکره با غرب، نتایج و عواقب)


«اپوزسیون» و نقش آن در تشکیل و تداوم حکومت اسلامی ایران (1)
«مرجع تقلید»؛ نماد «از خودبیگانگی»


اوراسیا؛امپراطوری روسیه و حکومت اسلامی ایران
گفتگو با »سیروس بهنام»


انتقاد به «خود» مان نیز!؟
گفتگو با کریم قصیم


به گفته ها و نوشته ها شک کنیم!


استبداد سیاسی؛ فرهنگ استبدادی، انسان استبدادزده
(مستبد و دیکتاتور چگونه ساخته می شود)

گفتگو با ناصر مهاجر


کشتار زندانیان سیاسی در سال 67؛ جنایت علیه بشریت
(در حاشیه کمپین «قتل عام 1988»)

گفتگو با رضا بنائی


رأی «مردم»، ارادۀ «آقا» و نگاه «ما»
(در حاشیه «انتخابات» ریاست جمهوری در ایران)


جبهه واحد «چپ جهانی» و اسلامگرایان ارتجاعی
گفتگو با مازیار رازی


«تعهد» یا «تخصص»؟
در حاشیه همایش دو روزه لندن

گفتگو با حسن زادگان


انقلاب 1357؛ استقرار حاکمیت مذهبی، نقش نیروهای سیاسی
گفتگو با بهروز پرتو


بحران هویت
گفتگو با تقی روزبه


چرا «تاریخ» در ایران به اشکال تراژیک تکرار می شود؟
گفتگو با کوروش عرفانی


موقعیت چپ ایران در خارج کشور (2)
گفتگو با عباس (رضا) منصوران


موقعیت «چپ» در ایران و در خارج کشور(1)
گفتگو با عباس (رضا) منصوران


انشعاب و جدایی؛ واقعیتی اجتناب ناپذیر یا عارضه ای فرهنگی
گفتگو با فاتح شیخ


بهارانه
با اظهارنظرهایی از حنیف حیدرنژاد، سعید افشار


مصاحبه های سایت »گفت و گو» و رسانه های ایرانی
و در حاشیه؛ گفتگو با سیامک ستوده


بن بست«تلاش های ایرانیان» برای اتحاد؟!
(در حاشیه نشست پراگ)

گفتگو با حسین باقرزاده


اتهام زنی؛ هم تاکتیک، هم استراتژی
(در حاشیه ایران تریبونال)

گفتگو با یاسمین میظر


ایران تریبونال؛ دادگاه دوم
گفتگو با ایرج مصداقی


لیبی، سوریه... ایران (2)
گفتگو با مصطفی صابر


لیبی، سوریه... ایران؟
گفتگو با سیاوش دانشور


مقوله «نقد» در جامعه تبعیدی ایرانی
گفتگو با مسعود افتخاری


در حاشیه نشست پنج روزه
(آرزو می کنم، ای کاش برادرهایم برمی گشتند)

گفتگو با رویا رضائی جهرمی


ایران تریبونال؛ امیدها و ابهام ها
گفتگو با اردوان زیبرم


رسانه های همگانی ایرانی در خارج کشور
گفتگو با رضا مرزبان


مستند کردن؛ برّنده ترین سلاح
گفتگو با ناصر مهاجر


کارگران ایران و حکومت اسلامی
گفتگو با مهدی کوهستانی


سه زن
گفتگو با سه پناهندهٔ زن ایرانی


بهارانه؛ تأملی بر «بحران رابطه» در جامعه تبعیدی ایرانی
گفتگو با مسعود افتخاری


صرّاف های غیرمجاز ایرانی در بریتانیا


اتحاد و همکاری؛ ‌چگونه و با کدام نیروها؟
گفتگو با تقی روزبه


پوشه های خاک خورده(۵)
مافیای سیگار و تنباکو


پوشه‌ های خاک خورده (۴)
دروغ، توهم؛ بلای جان جامعه ایرانی


«چپ ضد امپریالیسم» ایرانی
گفت‌وگو با مسعود نقره‌کار


حمله نظامی به ایران؛ توهم یا واقعیت
گفتگو با حسین باقرزاده


پوشه های خاک خورده(۳)
تلّی از خاکستر- بیلان عملکرد فعالان سیاسی و اجتماعی


پوشه های خاک خورده (۲)
پخش مواد مخدر در بریتانیا- ردّ پای رژیم ایران


پوشه های خاک خورده (۱)
کالای تن- ویزای سفر به ایران


... لیبی، سوریه، ایران؟
گفتگو با فاتح شیخ


هولیگان های وطنی؛ خوان مخوف


زندان بود؛ جهنم بود بخدا / ازدواج برای گرفتن اقامت
گفتگو با «الهه»


فکت، اطلاع رسانی، شفاف سازی... (بخش دوم)
گفتکو با کوروش عرفانی


فکت، اطلاع رسانی، شفاف سازی؛ غلبه بر استبداد (بخش اول)
گفتگو با کوروش عرفانی


حکومت استبدادی، انسان جامعه استبدادی
گفتگو با کوروش عرفانی


چرا حکومت اسلامی در ایران(۳)
گفتگو با «زهره» و «آتوسا»


چرا حکومت اسلامی در ایران (۲)
گفتگو با مهدی فتاپور


چرا حکومت اسلامی در ایران؟
گفتگو با علی دروازه غاری


رخنه، نفوذ، جاسوسی (۲)
گفتگو با محمود خادمی


رخنه، نفوذ، جاسوسی
گفتگو با حیدر جهانگیری


چه نباید کرد... چه نباید می کردیم
گفت و گو با ایوب رحمانی


پناهجویان و پناهندگان ایرانی(بخش آخر)
گفتگو با محمد هُشی(وکیل امور پناهندگی)


پناهجویان و پناهندگان ایرانی (۲)
سه گفتگوی کوتاه شده


پناهجویان و پناهندگان ایرانی(۱)
گفت و گو با سعید آرمان


حقوق بشر
گفتگو با احمد باطبی


سرنگونی حکومت اسلامی... چگونه؟
گفت‌وگو با کوروش عرفانی


سرنگونی حکومت اسلامی... چگونه؟
گفتگو با عباس (رضا) منصوران


سرنگونی حکومت اسلامی... چگونه؟
«پنج گفتگوی کوتاه شده»


سرنگونی حکومت اسلامی... چگونه؟
گفتگو با رحمان حسین زاده


سرنگونی حکومت اسلامی... چگونه؟
گفتگو با اسماعیل نوری علا


ما و دوگانگی‌های رفتاری‌مان
گفتگو با مسعود افتخاری


ترور، بمبگذاری، عملیات انتحاری
گفتگو با کوروش عرفانی


اغتشاش رسانه‌ای
گفتگو با ناصر کاخساز


کاسه ها زیر نیم کاسه است
گفتگو با م . ایل بیگی


حکومت اسلامی، امپریالیسم، چپ جهانی و مارکسیستها
گفتگو با حسن حسام


چپ سرنگونی طلب و مقوله آزادی بی قید و شرط بیان
گفتگو با شهاب برهان


تحرکات عوامل رژیم اسلامی در خارج (۳)
انتشار چهار گفتگوی کوتاه


تحرکات عوامل اطلاعاتی رژیم اسلامی در خارج (۲)
تجربه هایی از: رضا منصوران، حیدر جهانگیری، رضا درویش


تحرکات عوامل اطلاعاتی رژیم اسلامی در خارج کشور
گفتگو با حمید نوذری


عملیات انتحاری
گفتگو با کوروش طاهری


هوشیار باشیم؛ مرداد و شهریور ماه نزدیک است(۲)
گفتگو با مینا انتظاری


حکایت «ما» و جنبش های اجتماعی
گفتگو با تنی چند از فعالان «جنبش سبز» در انگلستان


سیاستمداران خطاکار، فرصت طلب، فاسد
گفتگو با مسعود افتخاری


هوشیار باشیم؛ مرداد و شهریور ماه نزدیک است!
گفتگو با بابک یزدی


مشتی که نمونه خروار است
گفتگو با«پروانه» (از همسران جانباخته)


کارگر؛ طبقه کارگر و خیزشهای اخیر در ایران
گفتگو با ایوب رحمانی


تریبیونال بین المللی
گفتگو با لیلا قلعه بانی


سرکوب شان کنید!
گفتگو با حمید تقوایی


ما گوش شنوا نداشتیم
گفتگو با الهه پناهی


خودکشی ...
گفتگو با علی فرمانده


تو مثل«ما» مباش!
گفتگو با کوروش عرفانی


«تحلیل» تان چیست؟!
گفتگو با ایرج مصداقی


شما را چه می‌شود؟
گفتگو با فرهنگ قاسمی


چه چیزی را نمی دانستیم؟
با اظهار نظرهایی از: مهدی اصلانی، علی فرمانده، بیژن نیابتی، ی صفایی


۲۲ بهمن و پاره ای حرفهای دیگر
گفتگو با البرز فتحی


بیست و دوم بهمن امسال
گفتگو با محمد امینی


تروریست؟!
گفتگو با کوروش مدرسی


چرا«جمهوری» اسلامی سی سال در قدرت است(۴)
گفتگو با مسعود نقره کار


باید دید و فراموش نکرد!
گفتگو با «شهلا»


چرا«جمهوری» اسلامی سی سال در قدرت است (۳)
گفتگو با رضا منصوران


چرا«جمهوری» اسلامی سی سال در قدرت است؟(۲)
گفتگو با علی اشرافی


چرا«جمهوری» اسلامی ایران سی سال در قدرت است؟
گفتگو با رامین کامران


سایه های همراه (به بهانه انتشار سایه های همراه)
گفتگو با حسن فخّاری


آغاز شکنجه در زندانهای رژیم اسلامی
گفتگو با حمید اشتری و ایرج مصداقی


گردهمایی هانوفر
گفتگو با مژده ارسی


گپ و گفت دو همکار
گفتگو با سعید افشار (رادیو همبستگی)


«سخنرانی» نکن... با من حرف بزن
گفتگو با شهاب شکوهی


«انتخابات»، مردم...(۷)
(حلقه مفقوده)

گفتگو با «سودابه» و«حسن زنده دل»


«انتخابات»، مردم...(۶)
(فاز سوم کودتا، اعتراف گیری)

گفتگو با سودابه اردوان


«انتخابات»، مردم...(۵)
گفتگو با تقی روزبه


«انتخابات»، مردم...(۴)
گفتگو با رضا سمیعی(حرکت سبزها)


«انتخابات»، مردم...(۳)
گفتگو با سیاوش عبقری


«انتخابات»، مردم...(۲)
گفتگو با حسین باقرزاده


«انتخابات»، مردم...؟!
گفتگو با فاتح شیخ
و نظرخواهی از زنان پناهجوی ایرانی


پناهجویان موج سوم
گفتگو با علی شیرازی (مدیر داخلی کانون ایرانیان لندن)


رسانه
به همراه اظهارنظر رسانه های«انتگراسیون»، «پژواک ایران»، «سینمای آزاد»، «ایران تریبون»، «شورای کار»


گردهمایی هانوفر...
گفتگو با محمود خلیلی


سی سال گذشت
گفت‌وگو با یاسمین میظر


مسیح پاسخ همه چیز را داده!
گفت‌وگو با«مریم»


«کانون روزنامه‌نگاران و نویسندگان برای آزادی»
گفت‌و گو با بهروز سورن


تخریب مزار جانباختگان...حکایت«ما»و دیگران
گفت‌وگو با ناصر مهاجر


همسران جان‌باختگان...
گفت‌وگو با گلرخ جهانگیری


من کماکان«گفت‌وگو» می‌کنم!
(و کانون ۶۷ را زیر نظر دارم)


مراسم لندن، موج سوم گردهمایی‌ها
گفت‌وگو با منیره برادران


سرنوشت نیروهای سازمان مجاهدین خلق در عراق
گفتگو با بیژن نیابتی


اگر می‌ماندم، قصاص می‌شدم
گفتگو با زنی آواره


صدای من هم شکست
گفتگو با «مهناز»؛ از زندانیان واحد مسکونی


بازخوانی و دادخواهی؛ امید یا آرزو
گفتگو با شکوفه‌ منتظری


«مادران خاوران» گزینه‌ای سیاسی یا انتخابی حقوق بشری
گفتگو با ناصر مهاجر


«شب از ستارگان روشن است»
گفتگو با شهرزاد اَرشدی و مهرداد


به بهانۀ قمر...
گفتگو با گیسو شاکری


دوزخ روی زمین
گفتگو با ایرج مصداقی


گریز در آینه‌های تاریک
گپی دوستانه با مجید خوشدل


سردبیری، سانسور، سرطان... و حرفهای دیگر
گفتگو با ستار لقایی


بهارانه
پرسش‌هایی «خود»مانی با پروانه سلطانی و بهرام رحمانی


«فتانت»، فتنه‌ای سی و چند ساله (3)
گفتگو با حسن فخاری


«فتانت»، فتنه‌ای سی و چند ساله (2)
من همان امیر حسین فتانت «دوست» کرامت دانشیان هستم!
گفتگو با ناصر زراعتی


ایرانیان لندن، پشتیبان دانشجویان دربند
با اظهار نظرهایی از: جمال کمانگر، علی دماوندی، حسن زنده دل یدالله خسروشاهی، ایوب رحمانی


«فتانت»، فتنه‌ای سی و چند ساله
گفتگو با رضا (عباس) منصوران


کدام «دستها از مردم ایران کوتاه»؟
گفتگو با تراب ثالث


میکونوس
گفتگو با جمشید گلمکانی
(تهیه کننده و کارگردان فیلم)*


«انتخابات آزاد، سالم و عادلانه» در ایران اسلامی!؟
گفتگو با بیژن مهر (جبهه‌ی ملّی ایران ـ امریکا)


چه خبر از کردستان؟
گفتگو با رحمت فاتحی


جنده، جاکش... ج. اسلامی
گفتگویی که نباید منتشر شود


حمله نظامی به ایران؛ توهم یا واقعیّت
گفتگو با محمد پروین


گردهمایی کلن: تکرار گذشته یا گامی به سوی آینده
گفتگو با مژده ارسی


عراق ویران
گفتگو با یاسمین میظر


شبکه‌های رژیم اسلامی در خارج از کشور
گفتگو با حسن داعی


نهادهای پناهند گی ایرانی و مقوله‌ی تبعید
گفتگو با مدیران داخلی جامعه‌ی ایرانیان لندن
و
کانون ایرانیان لندن


به بهانه‌ی تحصن لندن
گفتگو با حسن جداری و خانم ملک


به استقبال گردهمایی زندانیان سیاسی در شهر کلن
گفتگو با «مرجان افتخاری»


سنگ را باید تجربه کرد!
گفتگو با «نسیم»


پشیمان نیستید؟
گفتگو با سعید آرمان «حزب حکمتیست»


هنوز هم با یک لبخند دلم می‌رود!
گپی با اسماعیل خویی


چپ ضد امپریالیست، چپ کارگری... تحلیل یا شعار
گفتگو با بهرام رحمانی


زنان، جوانان، کارگران و جایگاه اندیشمندان ایرانی
گفتگو با «خانمی جوان»


گردهمایی سراسری کشتار زندانیان سیاسی
گفتگو با «همایون ایوانی»


روز زن را بهت تبریک می‌گم!
گفت‌وگو با «مژده»


دو کارزار در یک سال
گفت‌وگو با آذر درخشان


آخیش . . . راحت شدم!
گفتگو با «مهدی اصلانی»


غریبه‌ای به نام کتاب
گفتگو با «رضا منصوران»


زندان عادل‌آباد؛ تاولی چرکین، کتابی ناگشوده...
گفتگو با «عادل‌آباد»


این بار خودش آمده بود!
گفتگو با پروانه‌ی سلطانی


چهره بنمای!
با اظهار نظرهایی از: احمد موسوی، مهدی اصلانی، مینو همیلی و...
و گفتگو با ایرج مصداقی


شب به خیر رفیق!
گفتگو با رضا غفاری


رسانه‌های ایرانی
گفتگو با همکاران رادیو برابری و هبستگی، رادیو رسا
و سایت‌های دیدگاه و گزارشگران


مراسم بزرگداشت زندانیان سیاسی (در سال جاری)
«گفتگو با میهن روستا»


همسایگان تنهای ما
«گفتگو با مهرداد درویش‌پور»


پس از بی‌هوشی، چهل و هشت ساعت به او تجاوز می‌کنند!


شما یک اصل دموکراتیک بیاورید که آدم مجبور باشد به همه‌ی سؤالها جواب دهد
«در حاشیه‌ی جلسه‌ی سخنرانی اکبر گنجی در لندن»


فراموش کرده‌ایم...
«گفتگو با شهرنوش پارسی پور»


زندانی سیاسی «آزاد» باید گردد!
گفتگو با محمود خلیلی «گفتگوهای زندان»


تواب
گفتگو با شهاب شکوهی «زندانی سیاسی دو نظام»


خارجی‌های مادر... راسیست
«گفتگو با رضا»


شعر زندان و پاره‌ای حرف‌های دیگر
«در گفتگو با ایرج مصداقی»


ازدواج به قصد گرفتن اقامت
گفتگو با «شبنم»


کارزار «زنان»... کار زار «مردان»؟!
«گفتگو با آذر درخشان»


اوضاع بهتر می‌شود؟
«گفتگو با کوروش عرفانی»


اتم و دیدگاه‌های مردم


اخلاق سیاسی


چهارپازل، سه بازیگر، دو دیدگاه، یک حرکت اشتباه، کیش... مات
«گفتگو با محمدرضا شالگونی»


کارزار چهار روزۀ زنان
گفتگو با یاسمین میظر


مرغ سحر ناله سر کن
«گفتگو با سحر»


اسکوات*، مستی، شعر، نشئگی... و دیگر هیچ!
«گفتگو با نسیم»


درختی که به خاطر می‌آورد
گفتگو با مسعود رئوف ـ سینماگر ایرانی


شاکیان تاریخ چه می‌گویند؟
پای درد دل فرزندان اعدامی


روایتی از زندان و پرسش‌های جوانان
«در گفتگو با احمد موسوی»


جمهوری مشروطه؟ !
در حاشیۀ نشست برلین «گفتگو با حسین باقرزاده»


مروری بر روایت‌های زندان
در گفتگو با ناصر مهاجر


اعتیاد و دریچه دوربین - گفتگو با مریم اشرافی


انشعاب، جدایی و ...
در گفتگو با محمد فتاحی (حکمتیست)


چه شد ... چرا این‌چنین شد؟
در گفتگو با محمدرضا شالگونی، پیرامون «انتخابات» اخیر ایران


«انتخابات» ایران، مردم و نیروهای سیاسی


گفتگو با یدالله خسروشاهی


روایتی از مرگ زهرا کاظمی


گفتگو با جوانی تنها


گفتگو با گیسو شاکری


گفتگو با لیلا قرایی


گفتگو با شادی


گفتگو با ایرج مصداقی، نویسنده‌ی کتاب «نه زیستن نه مرگ»


گفتگو با جوانان


نتیجه‌ی نظرخواهی از مردم و نیروهای سیاسی در مورد حمله‌ی نظامی امریکا به ایران


گفتگو با مهرداد درویش پور


گفتگو با نیلوفر بیضایی، نویسنده و کارگردان تأتر


سلاح اتمی ... حمله‌ی نظامی ... و دیگر هیچ!
گفتگو با محمد رضا شالگونی و یاسمین میظر


اين‌بار برای مردم ايران چه آشی پخته‌ايد؟
گفتگو با مهرداد خوانساری «سازمان مشروطه‌خواهان ايران (خط مقدم)»


به استقبال کتاب «نه‌ زیستن نه مرگ»


«بازگشت» بی بازگشت؟
مروری بر موضوع بازگشت پناهندگان سیاسی به ایران


پرسه‌ای در کوچه‌های تبعید


 
 

بازچاپ مطالب سایت «گفت‌وگو» با ذکر منبع آزاد است.   /  [www.goftogoo.net] [Contact:goftogoo.info@gmail.com] [© GoftoGoo Dot Net 2005]